Miriam i gołąb

Miriam otwiera gniazdo dłoni.

Na ich tafli biel
Wniebowstępująca.

Miriam czyta Pieśń nad pieśniami

Zmęczona kładzie głowę na stronicach Pieśni.
Zasypia. Pod jej powiekami tlą się
Dogasające gazele.

W aureoli

Nad studnią księżyc. Na jej dnie 
Głowa nachylonej Miriam
W aureoli.

Sen Miriam

Zapadła się w miękkie ciało snu. 

Powoli dogasa jawa
W jej skórach.